Onze lieve Herbert is niet meer 
Herbert was er pas 3 maanden, maar was door iedereen gekend en geliefd. Zijn leuke snoet en heerlijke persoonlijkheid waren niet te negeren. En indien wel, dan schreeuwde hij wel tot je hem niet meer kon negeren 
Van het stalletje verhuisde hij eerst overdag, en daarna permanent naar een klein wei’tje. Na een tijdje probeerden we hem op een grote wei te zetten bij vriendjes, maar de modder was nog te diep voor hem. Hierdoor bleef hij nog wat langer op het kleine wei’tje, waar hij met volle teugen genoot van de vele aandacht.
Vorige week was het opnieuw zover. De modder en zijn te korte benen waren geen excuus meer. Wij lieten hem er los met een klein hartje, maar zoals een kleuter aan de schoolpoort vertrok hij meteen om te ontdekken en spelen terwijl wij onze kleine jongen ‘uitzwaaiden’.
Alles ging prima, tot dinsdagochtend… Tijdens de ochtendronde werd opgemerkt dat hij een gat in zijn borstkas had waar een stukje orgaan uitstak. We stopten hem in een bench en gingen met spoed naar de dierenarts. Hijzelf was gelukkig nog stabiel en rustig 
Uit het eerste onderzoek bleek dat hij een gebroken rib had en er een stukje darm uit de wonde stak. Vervolgens werd zijn buikholte onderzocht om zeker te zijn dat er niet meer aan de hand was. Daaruit bleek dat een stuk darm van zo’n 15 cm al ischemisch was en er een gat in het diafragma zat. De dierenarts zette alles op alles en slaagde erin beide problemen succesvol te opereren, maar het mocht niet zijn. Bij het afronden van de operatie is Herbert gecrasht. Men probeerde hem nog een hele tijd te reanimeren, maar zijn lichaam startte niet meer op 
Een onwerkelijk oneerlijk verlies.
We hadden hem zo graag nog jaren bij ons gehad. Nog op hem willen vloeken doorheen zijn puberteit en ons zorgen willen maken rond zijn ouderdomskwalen. Nog op hem willen vloeken omdat hij zooo luid kon schreeuwen, maar hem met alle plezier die aandacht willen geven (vooral krabbels onder zijn kin, die had hij zo graag).
Lieve Herbert, Bertje voor de vrienden, we zijn dankbaar dat we je 3 maanden hebben mogen kennen en gaan je ontzettend missen.
Voor altijd 